BEN KILIBIK MIYIM?
Sözde kılıbıkmışım, ilgisi yok kardeşim,
Ne isterse yaparım, uysaldır benim eşim.
     Akşam işten dönüşte, giriyorum evime,
     Severek başlıyorum, gündelik ödevime.
İçiriyorum önce, bizim yavruya sütü,
Var ise yapıyorum, alelacele ütü.
     Hatasını görürsen, kızıyorum hanıma,
     Diyorum ”Sakın gelme oklavayla yanıma!”
Her akşam önlüğümü takmaz ise belime,
Kesinlikle bulaşık almıyorum elime.
     Yıkamam tek kaşık, hatun bilir huyumu,
     Hele bir ısıtmasın, gör bulaşık suyumu.
 Mümkün değil dokunmam, kirli çamaşırlara,
Ayrılmamışsa renkli ve beyazlar bir yana
     Asla iş yaptım demem, bu kadar emeğe,
     Bütün işler bitince, sıra gelir yemeğe.
Diyet yaptığı için, özenirim yağına,
Götürürüm nerdeyse, yemeği ayağına.
     Haftada bir çiğ köfte, ister bizim ufaklık,
     Pazar günü yaparım, yok bunda bir tuhaflık.
Hatunla aram iyi, çok memnunum halimden,
Çünkü ”şekerim” sözü, düşmez dilimden.